بعضی وقتا یک سوالایی میاد تو ذهنت که واقعا بی جواب میمونن
مثلا اینکه:
چرا بارسلونا دقیقه 92 مساوی میکنه
چرا وقتی خواستم لباسای زمستونی و رو جمع کنم شال هامو گذاشتم توی یک کیسه زباله
چرا داور این بازی باید اینقدر چرت باشه
چرا همیشه باید حداقل ده بار به براردم بگیم تا دفعه یازدهم، تازه آشغالارو ببره پایین
چرا ولی بعضی وقتا اصلا لازم نیست بهش بگیم و خودش داوطلبانه و از روی فهم و شعور و بلوغ اجتماعی کیسه رو میبره پایین
چرا اون کیسه ، باید کیسه شال های من باشه

اینا همه بی جواب موندن  ،ولی قیافه من ساعت 12 و ربع شب با شلوار تو خونه ای و دمپایی، تو اتاقک گنده اشغالای پایین آپارتمان در حالی که هیچ نوری نداره و  حتی کیسه سفید رو از سیاه تشخیص نمیدادم و مجبور بودم دونه دونه انگشتمو بزنم  ببینم توشون نرمه یا نه و بوی گندی که داشت خفم میکرد ، بهم ثابت کرد که به هیج وجه من الوجوه حاظر نیستم از شالام (که بالاخره پیداشون کردم) بگذرم.

و دیگه اینکه این بد بیاریا ولم نمیکنن ، حتی اگه مامان اینجا باشه :دی