کم کم
 دیگر هر جا " من " باشد " تو " هست
 عین چای و قند
 که دیگر حالا آن چنان با هم جفت شدند
 که همه می گویند
 از عهد ِ عتیق یا حتی از روز ِ ازل
 این ها برای هم زاده شدند
 و با هم بوده اند - عین ِ یک روح در بدن های جدا -
انگار نه انگار که قند
 تازه از بند ِ نی ها آزاد شده
 انگار نه انگار که چای
 سال های بسیار
 در بند ِ علف های هرز
 گمنام و سرگشته
 از این خاک
به آن خاک ِ تلخ
 گشته و گشته
تا
رسیده به قند
 
                                                           سیما یاری
 

پ.ن. : یک سال حس خوب
پ. ن.  : ادامه دارد...