تسلیت میگم درگذشت علامه عسگری رو...

بعضی وقتا با همه وجودت میخوای یک کار خوبی انجام بدی... میخوای نشون بدی بعضی ها چقدر برات عزیزن... بعد میزنی همه چی رو خراب میکنی ...رو سر خودتم خراب میکنی !
با همین جمله ی ساده!

ولی خدا وکیلی اصلا عذاب وجدان ندارم!
مهم نیت

دوست خوبیه این وبلاگ... یعنی روزای خوبی باهم داشتیم.
دوستش دارم.
الان چن وقته...؟ ۵ سال و چن روز...
زیادِ ها...
کلی دانش آموز بودنمو باهاش گذروندم... روزای قشنگ مدرسه!

-نشنیدی میگن: تا توانی دلی به دست آور
دل شکستن هنر نمی باشد...؟
- بیخیا بابا !جفتش درده سره به خدا... اصلا ما رو چه به دل مردم!

-این هنوز خوش تیپ مونده ها !

- آره!ولی  هنوز دو سال ازت کوچیکتره !

- این پسرا هیچ پیشرفتی نمیکنن تو زندگی!

روزی نور جهان در محوطه با صفایی گردش میکرد٬ جهانگیر که شاهزاده جوانی بود دنبال چیزی میگشت و دو کبوتر در دست داشت.نور جهان را دید٬ کبوتر ها را به وی سپرد. وقتی برگشت٬ یکی از کبوتر ها را ندید.
از نورجهان پرسید : یک کبوتر چه شد؟
نور جهان گفت: پرواز کرد!
چهانگیر گفت: چطور پرواز کرد؟!
نور جهان کبوتر دومی را رها نمود و گفت: این طور پرواز کزد...